رقيهء تكسير عمل تكسير بطورى كه اشاره شد در بسيارى از اعمال فنون غريبه به كار ميرود ، يكى از آن جمله ساختن رقيه و افسونست براى مقصودى از قبيل تحبيب و تبغيض و امثال آن كه مطابق نسخهء ( س ) در مقالت پنجم و ششم و در نسخ ديگر فصل هفتم آخر كتاب [ ص 33 طبع دوم ] در اين باره گفتگو كرده و به عمل تحبيب مثال زده ، امّا قاعده كلّى اين است كه : نخست نام دو طرف محبّت يا عداوت را بحروف مقطّعه تكسير كنند . آنگاه حروف كوكبى را كه مناسب مقصود باشد مانند زهره در محبّت و مرّيخ در عداوت نيز بتكسير جدا جدا بنويسند . مؤلّف كتاب به همين مقدار قناعت كرده ، امّا رسم علماى فنّ اين است كه تكسير حروف يكى از اسماء الهى مناسب را از قبيل ودود و حبيب در محبّت ، و مهلك و مميت در عداوت نيز بايد ضميمه كرد تا جمعا چهار اسم ( دو نام از طرفين با نام كوكب و اسم الهى ) تكسير شده باشد . پس حروف چهار اسم را با يكديگر امتزاج و تركيب دهند ، و ابتدا از نام آن كس كنند كه مقصود عامل غلبه و فيروزى وى باشد ، به اين ترتيب كه از حرف اوّل اسم او و حرف اوّل نام طرف مقابلش با حرف اوّل از نام كوكب و اسم الهى يك كلمهء چهار حرفى بسازند - و همچنان از حرف دوم و سوم تا آخر حروف چهار اسم ، چند كلمهء چهار حرفى ساخته شود ، پس آن كلمات را مطابق قاعده‌يى كه در حركت و سكون حروف طبايع و عناصر دانسته‌ايم معرب و معجم كنند ، و آن را وردى سازند و با شرايط و آدابى كه در اين كتاب و ساير كتب فنّ نوشته شده است بعدد